Czy Jezus zajął się psem?

Przed rokiem ostatni wpis był o tym. Powiedziałam: "Jezu Ty się tym zajmij". Czy liczyłam na cudowne wyleczenie psa? Chyba nie. Była milcząca sugestia aby psa uśpić, ale żadna z nas opiekujących się psem nie chciała podjąć decyzji. Może Jezus miał ją podjąć?
Nie pamiętam czy czegoś oczekiwałam, może że zostanie jednak uśpiona bez mojej decyzji i będę miała więcej luzu?
Była mowa o kółkach, ale nic nie wyszło z tego. Miałam uszyć nosidło ale właściwie nie mam materiału ani sprzętu do szycia, coś tam skleciłam jednak psina jest ciężka i się rozleciało, bo chciała biegać a ja nie umiałam jej utrzymać.
Więc pies po dzień dzisiejszy nie biega tylko wlecze po ziemi tyłeczek
Oto ona dziś słonecznym rankiem przed domem

A to są schody po których bywa że niecierpliwie zjeżdża na brzuchu i tylnych łapach.

Czy Jezus się zajął, czy nie jeszcze nie wiem ale już podejrzewam że psina stała się tą jakby "siła grawitacyjną" która trzyma mnie przy domu abym gdzieś nie fruwała po świecie. Może

Kolejne powroty

Ciągle postanawiam pisać dalej na blogu i ciągle gubię się gdzieś w przestrzeniach internetu. A byłam kiedyś taką grafomanką i pisałam pamiętniki... Dalekie wspomnienia.
Dzień rozpoczął się pięknie. Słońce, nie ma wiatru. Lubię ciche poranki bez wiatru, tylko że już teraz jest w cieniu 26 stopni i poza śpiewem ptaków nieodłączna melodia brzęczenia much. To mi się kojarzy z sianokosami w młodości, chociaż nie pachnie sianem
Wyszłam przed dom zrobiłam zdjęcie, chcę sprawdzić jak mogę przesłać zdjęcie z komórki na bloga

Okazuje się łatwiejsze niż myślałam. To nawet wygląda podejrzanie. No bo jak - klikam w ikonkę dodaj obraz i wyświetlają mi się opcje: z adresu url z bloga a nawet z telefonu. Kliknęłam i okazuje się że od razu są wszystkie zdjęcia do wyboru - z tego telefonu. Na fejsbuku nie ma takiej opcji. Ciekawe

Jezu Ty się tym zajmij

Modlitwa "Jezu Ty się tym zajmij" jest znana. Czasem nawet ją komuś polecałam w trudnej sytuacji. Ostatnio natrafiłam na akurat nadawany pogram spotkanie z autorką książki o o. Dolindo

Książka została bardzo ciekawie przedstawiona i zapragnęłam ja przeczytać.

Dałam temu wyraz na fb.

Czas  sobie płynął jak ten strumyk w lesie. Zdarzenie za zdarzeniem niczym przystanki na trasie pociągu czy jakiego innego środka lokomocji. Tak to już jest.

I któregoś dnia pojechałam do Popielowa a w tym czasie katastrofa bo ktoś potrącił psa. Pies miał ranę na brzuchu i niedowład tylnych łap.

Rozpoczęło się mozolne leczenie. 

O tutaj już Nora leży na ganku w koszulce aby nie lizała swojej rany ale i tak wygryzła szwy:

Któregoś dnia coś szukałam na you tube i wzrok mój padł na tytuł filmiku z modlitwą właśnie Jezu Ty się tym zajmij. Kilka razy przesłuchałam

Powiedziałam wtedy głośno: Jezu Ty się zajmij tym psem. Zdawało mi się to trochę dziwne. Ciekawe, jak Jezus ma się zająć tym psem gdy i tak ja muszę wiele zrobić. Potem zaczęło coś się pogarszać tak że pani weterynarz poddawała sugestię o uśpieniu Nory. I zastanawiałam się cicho czy Jezus podejmuje taką decyzję. Ktoś miał ją podjąć. Nawet zaczynałam się przyzwyczajać do tej myśli z bólem patrząc na jej wdzięczną mordkę.

Zaczynałam także wątpić w sens tej modlitwy. Powiedziałam sobie że Pan Jezus nie mówił wcale do mnie tylko do ks Dolindo, a co mnie może to obchodzić? 

To święty i co mu do mojego psa...

Piesek za to zaczął podnosić się na przednich łapkach i czołgać za nami, nawet próbowała szukać lisa, który niepokoił nasze kury

Na tym zdjęciu właśnie złapała ślad, są kurze pióra. Czy to był lis nie wiadomo są pióra...

Czasem ją wlekę za łapki czasem na starym szalu ale obiecuję że uszyję porządne nosidło, chociaż nie mam właściwie czym szyć. Tylko plecy nieco bolą

Czasem powtarzam tą modlitwę w skrócie ale rzadko. Za mało we mnie wiary chyba.

Ale Basia - z całego serca Ci Basiu, dziękuję - przysłała mi książkę

Tak wygląda:

Zaczęłam czytać, jest ciekawa, ale mnie zabrakło Ducha. Znalazłam gdzieś w internecie treść książki "Chata" Williama P. Younga ponieważ zobaczyłam, że powstaje film na jej podstawie.

Przeczytałam ją w całości dość pospiesznie. Być może nie dotarł do mnie cały przekaz treści ale zdaje mi się, że jakby jedno wynika z drugiego.

Więc czy Jezus może zająć się moim psem?

Taki długi okres czasu nie opisany na przykład rok temu dostałam psa a raczej psinę bo zwie się Nora. Zabawne bo mam kicię o imieniu Nori. Nora bardzo do nas wszystkich się przywiązała. Nie odstępowała mnie na krok. Dlatego gdy chciałam gdzieś pojechać szosą - np na zakupy - musiałam ją zamykać w domu. Kiedyś zdarzyło się jej, że wyskoczyła przez okno w kuchni lub znalazła drogę przez piwnicę.

Oziębiło się

Awaria już zażegnana. Trzeba było zgłosić gdzie trzeba a nie czekać na Pawła, który i tak się nie pojawił,
Niedawno zauważyłam pierwszy kwiat tzw "mlecza" u mnie na ogródku, ucieszyłam się przypominając sobie zeszłoroczne zbiory i usiłowania przetwórstwa.
Niestety zaraz na drugi dzień zachmurzyło się i spadła zimna mżawka. Mam nadzieję, że nie przyjdą przymrozki. Przekwitają mirabelki rozsiewając migdałowy zapach, zaczyna kwitnąć tarnina i znowu się zdumiałam bo zobaczyłam w kącie ogrodu kwitnący jedyny krzak czeremchy. Inne pod lasem jeszcze nie kwitną ale mają pąki.
Wszystko z wolna zaczyna pięknie się złotozielenić niczym w Złotym Lesie pani Galadrieli. Królowej Elfów...
W ogrodzie jeszcze nic nie posiałam, przenosiłam popiłowane klocki drewna do szopy by zdążyć przed zimną "deszczową porą" a także przebierałam ziemniaki na sprzedaż. Jeszcze tego jest sporo. Chyba zacznę wynosić do lasu?
Przypomniał mi się filmik z Maszą ( od Miszy ) o dniu urodzin.
Nie żebym miała jakieś pretensje do życzeń. Jedna z przyjaciółek wpadła na chwilę z prezentem. Tylko ta świadomość, że czas płynie. Lubię ciszę i spokój, mimo to straciłam trochę czasu by znaleźć ten filmik w internecie i obejrzeć z pewnym wzruszeniem.

Dziwna awaria telefonu

Otòż mam siostrzeńca, ktòry, jak mawiają w świecie - ma swoje lata i swòj rozum - poniekąd. Ma też olbrzymie auto z wielką przyczepą, ktòrym to wywozi drewno z lasu, a którego​ ja bardzo nie lubię. Oj bardzo i to bardzo. Przyjechał ci on i stanął na podwòrku.
Niestety, chociaż człowiek wysoki chyba na dwa metry za grosz nie ma czegoś takiego jak empatia.... Nie, nie ma, chociaż to bardzo pomaga w codziennym życiu.
Po kilku dniach postanowił a może raczej przymusiła go konieczność pracy - wyjazd. Śpieszę się, powiedział do mojej siostry Asi. Bywa tak często.
Potworne auto niczym smok Smaug stratował podwòrko i zaczepił o kabel telefoniczny.
W pośpiechu zawiesił kabel na słupie, zostawiając opartą o niego drabinę i odjechał.
Leśniczówka tutejsza jest ostatnim punktem na tej linii.
Telefon jak i internet nie działają.
Dziwne czy niesamowite jest tylko to że ktoś kto do mnie dzwoni, słyszy sygnał i może sądzić, że nie odbieram. A u mnie telefon jest głuchy jak przysłowiowy pień.
Mam komòrkę, mam też tablet. Trochę trudno jest pisać komentarze na czymś takim małym. Pròbowałam umieścić informację na moim profilu fb ale się nie udało.
Przepraszam wszystkich którym nie odpowiadam na wiadomości.
Teraz męczę tablet ale bolą mnie palce od stukania.
Gorzej będzie z opłatami w banku. Może do tego momentu coś się wydarzy.

Grypa

Już chyba tydzień temu dopadła mnie grypa czy coś podobnego. Chwilami zdaje się być lepiej a by na drugi dzień dopaść mnie na nowo.
Na dodatek komputer też wykazuje objawy zainfekowania. Cóż, jak to mówią, jaki pan taki kram. Jednym z objawów jest jego niesamowita powolność. Czasem myślę, że doszłabym do centrum wioski do biblioteki zanim moja maszyna znajdzie w internecie temat mnie interesujący, tylko zazwyczaj czytam sobie pod wieczór, a poza tym biblioteka wiejska nie jest tak zaopatrzona jak sieć internetu.
Pamięć mi też nieco płata figle i nieraz szukam tej samej wiadomości... muszę zacząć przepisywać na papier to będzie lepsze.
Mój internet, mawiam czasami, to tak jakby podłączyć się do sosny, zależnie jak wiatr wieje raz jest a raz go nie ma. to taki opis sytuacji obecnej.
Ostatnio było o kurkach, a tu już idzie zima.
Mają wielu wrogów: lis przechera, tchórz czy kuna, którą nawet zamiast złapać do worka fotografowałam gdy najedzona spała w kurniku (myślałam, że to kot tam pod sufitem sobie śpi)
Taki sobie "słodziak" - trudno było mi tam pod sufit ustawić aparat fotograficzny, klikałam kilka razy aż chwyciłam mniej więcej całość zwierza, a ono spało:

Dopiero jak dotknęłam (patykiem) obudziło się i uciekło. Pies o mało ze skóry nie wyskoczył ale nie złapał.

W internecie znalazłam kilka "słodkich" obrazków dla tematu "kuna" oto kilka:

Lubią kable w samochodach przegryzać nie pojmuję dlaczego.

Lubią zjadać kurze jajka. Znalazłam nieraz skorupkę jajka jak wydmuszka leżącą sobie jak całe jajko poza gniazdem

A poza tym sympatyczne zwierzątko:

Więcej jejmości nie spotkałam ale pozatykałam czym mogłam zauważone przeze mnie dziury i nawet otwory wentylacyjne jako że kurki rezydują w nieużywanej oborze.

Ostatnio widziałam gdy wracałam z wioski myszołowa jak pastwił się nad jedną z kur, biedaczka nie przeżyła tej napaści.

Z całego stada starych średnich i najmłodszych kurek, które zapowiadało się na liczbę sztuk 40, ostało się około 20 bo ostatnio nie liczyłam. Z najmłodszych 7 kurczaczków ostały się dwie kureczki.

A tu zawitała do nas cichaczem zima, powolutku się zbieram do akcji karmienia ptaków ale chyba trzeba się pospieszyć